Τον Σεπτέμβριο του 1988, το κοινό της Αθήνας, που κατέκλυσε το Ωδείο Ηρώδου του Αττικού, βρέθηκε μπροστά σε μια εμπειρία πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα. Το Tanztheater Wuppertal της Pina Bausch παρουσίασε το εμβληματικό “Kontakthof”, ένα έργο που αιφνιδίασε το κοινό, προκαλώντας έντονα και αντιφατικά συναισθήματα, από σιωπηλή έκπληξη έως βαθιά συγκίνηση και εμφανή αμηχανία.

Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αργότερα, αυτή η παράσταση – σταθμός επέστρεψε, αλλά αυτή τη φορά με ελληνικές φωνές, ελληνικά σώματα, ελληνική ψυχή. Η παράσταση που άλλαξε την ιστορία του σύγχρονου χορού, μετά την τεράστια επιτυχία που σημείωσε τον χειμώνα, συνεχίζει την φωτεινή πορεία του από τις 17 Απριλίου στην Κεντρική Σκηνή του Κτιρίου Τσίλλερ για 11 μοναδικές παραστάσεις.

Μετά από μια θριαμβευτική χειμερινή σεζόν, που καθήλωσε πάνω από 13.500 θεατές, το Εθνικό Θέατρο σε σύμπραξη με το Pina Bausch Foundation, ικανοποιεί την ζήτηση του κοινού που δεν πρόλαβε να παρακολουθήσει αυτό το μοναδικό θέαμα. Το έργο ζωντανεύει μέσα από 23 κορυφαίους Έλληνες ερμηνευτές και ερμηνεύτριες ηλικίας 21 έως 55 ετών.

Δεν πρόκειται απλώς για μια αναπαραγωγή. Είναι μια σκηνική αναβίωση που φέρνει την υπογραφή των ελληνικών σωμάτων και της ελληνικής ψυχής σε ένα από τα πιο απαιτητικά έργα της σύγχρονης χορογραφίας. Μια ξεχωριστή σκηνική αναβίωση με έναν εξ ολοκλήρου ελληνικό θίασο.

Τι σημαίνει “Kontakthof”

Η λέξη “Kontakthof” μεταφράζεται κυριολεκτικά ως “αυλή επαφής” ή “χώρος επικοινωνίας”. Ένας τόπος – σύμφωνα με την Pina Bausch – όπου συναντιούνται άνθρωποι που αποζητούν επαφή. “Να φανερώσεις τον εαυτό σου, να τον αρνηθείς. Με φόβους. Επιθυμία”, είχε σημειώσει χαρακτηριστικά.

Στο επίκεντρο του έργου βρίσκεται η ανθρώπινη επικοινωνία, ή μάλλον η αδυναμία επικοινωνίας. Η αναζήτηση επαφής, η επιθυμία, ο φόβος, η απόρριψη, η μοναξιά. Όλα αυτά ξεδιπλώνονται σε μια σκηνή που είναι ταυτόχρονα χώρος συνάντησης και αρένα κοινωνικών πρωτοκόλλων.

Ορόσημο της πρώιμης περιόδου της Bauch

Το Kontakthof παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1978 στην Όπερα του Wuppertal και αποτελεί ορόσημο της πρώιμης περιόδου της Bausch και κομβικό παράδειγμα της συνεργασίας της με τον σκηνογράφο και ενδυματολόγο Rolf Borzik, ο οποίος διαμόρφωσε την εικαστική γλώσσα του θιάσου εκείνα τα καθοριστικά χρόνια.

Το σκηνικό του Borzik είναι απλό αλλά εκφραστικό: ένας κλειστός χώρος με καρέκλες στην περίμετρο, σαν αίθουσα χορού ή σαν κοινωνικό κλαμπ άλλης εποχής. Τα κοστούμια θυμίζουν τη δεκαετία του ’50 προσθέτοντας μια νοσταλγική διάσταση.

Η μουσική επιλογή είναι εξίσου εκλεκτική. Από τις κινηματογραφικές μελωδίες του Rota μέχρι τις συμφωνίες του Sibelius, κάθε μουσικό κομμάτι δημιουργεί μια διαφορετική ατμόσφαιρα, από τη νοσταλγία στην αγωνία.

Η κληρονομιά της Pina Bausch

Η Pina Bausch ήταν πολύ περισσότερο από μια χορογράφος. Ήταν μια επαναστάτρια που άλλαξε τον τρόπο που προσλαμβάνουμε τον χορό, τη θεατρικότητα, την ανθρώπινη κίνηση. Το “Tanztheater” που δημιούργησε συνδύαζε στοιχεία χορού, θεάτρου, performance art και ψυχολογικής εξερεύνησης.

Το Kontakthof είναι ένα τέλειο παράδειγμα της αισθητικής της: επαναλαμβανόμενες κινήσεις που αποκτούν νέες σημασίες, σωματικές εκφράσεις που αποκαλύπτουν ψυχικές καταστάσεις, θεατρικές σκηνές που διαλύονται σε αφηρημένο χορό.

Πρακτικές πληροφορίες

Πού: Εθνικό Θέατρο – Κεντρική Σκηνή | Κτήριο Τσίλλερ (Αγ. Κωνσταντίνου 2224, Αθήνα)

Πότε: Από 17 Απριλίου έως 3 Μαΐου 2026

Διάρκεια: 2 ώρες και 50 λεπτά

Ημερομηνίες παραστάσεων: 22, 24, 25, 26, 29, & 30 Απριλίου, 2 & 3 Μαΐου

Περισσότερες πληροφορίες για το έργο και τα εισιτήρια διατίθενται στο https://www.n-t.gr/el/events/Kontakthof